Het leuke van deze vakantie is dat ik het weer leuk vind om op de foto te gaan. Ik heg zelfs weer bewust mijn toestel aan mijn man en kinderen gegeven zodat ik ook eens op de foto kom te staan. Ik ben weer trots op mezelf. Mijn broekmaat is momsnteel 46 en mijn shirt heb ik maat 50. Voordat ik het maagbandje kreeg was het beide 54 en dan zat het strak. Ik kan gewoon weer broeken bij de normale winkels kopen. Ik voel me weer een gewoon mens, klinkt heel raar, maar is echt waar.

10 augustus 2008 is a post from Ingrid's verhaal.

Ik kan momenteel niet zo heel veel eten, maar ik heb geen honger. ‘s Morgens heet ik 2 Cracottes Vital met patxe9, want met kaas heb ik een beetje probleem ‘s morgens. Krijg ik niet goed weg. Ik moet heel langzaam eten, maar dat gaat prima. Ik speciaal deze cracottes, omdat hier extra vitamines en vezels aan toe zijn gevoegd. Brood kan ik eigenlijk niet meer eten, das veel te veel en blijft plakken. Ik maak dagelijks voor mezelf een smoothie, met verse aardbeien of een banaan en met magere yoghurt. Lekker vris en goed voor de calcium en de vitamine c. "s avonds eet ik gewoon mee, als kan ik maar heel weinig eten en doe ik er ook nog ens heel erg lang over, maar goed, het gaat.

En eindelijk, ik ben de 30 kg gepasseerd. Het is toch eigenlijk raar hoe het menselijke brain werkt. Een mens valt af en voelt zich daar heerlijk bij, de ogen stralen en je voelt je weer top, maar na een paar maanden en heel veel kilo’s te hebben verloren, slaat toch het eten weer toe. Ik snap er niets van. Ben nu drie maanden aan het sukkelen geweest en voelde me een slappeling en werd er wel een beetje depri van, maar toch blijf je eten. Je weet dat het niet goed is en dat je daarom niet de maagband hebt gekregen, maar het gebeurd, de wil om te eten is te sterk. Het was voor mij dan ook wel een grote stap om het bandje straker te laten zetten. Het was een aanval op mijn eet-ik. De eet-ik was te sterk. Als het bandje niet had gehad, was dit het laagste punt van de jojo geweest en had de jojo gewoon weer omhoog gekomen. Door het bandje ben ik er achter gekomen dat het touwtje van de jojo veel langer is en dat hij nog veel verder naar beneden kan. Als ik op mijn streefgewicht ben, zal ik het touwtje doorknippen, ik heb nu laten zien dat ik het kan, en kan het niet maken om dan toch weer te verliezen. 

De bel voor de tweede ronde. is a post from Ingrid's verhaal.

Ik zat ‘s middags  thuis voor de tv en wilde even lekker een glaasje dinken naar binnen werken, toen ik er tot mijn grote spijt achter kwam dat zelf een slok niet ging. Het wild eniet doorstromen. Ik heb toen even een uurtje gewacht maar de benauwde gevoel bleef en door de slijmproductie kwam mijn slokdarm steeds voller te staan. Toch maar even contact op genomen met het ziekenhuis. Werd direct doorverbonden het de EHBO en moest maar even langskomen. Ik op het fietsje naar het ziekenhuis. Kwam ik de EHBO binnen en zat de wachtkamer stamp vol. Open tenen van de slippers, hoofdworden van kinderen die tegen de schuur waren gefietst en zelf een jongentje wat met beide armen door een glazen deur was gevallen. En daar zat ik, nog warm van het fietsen en met een beetje een benauwd gevoel. Ik moest dus wachten, ik was geen spoedgeval.  Het was nog best gezellig in de wqchtkamer, ik had ondertussen met Jan en alleman een praatje gemaakt. Er zat ook een hele aardige mevrouw in de wachtkamer waar ik mijn ervaringen over mijn maagband mee kon delen. Ik heb haar het adres van mijn web-log meegegeven dus ik hoop dat ze dit nu leest. Na anderhalf uur was ik aan de beurt. Het water stond me ondertussen aan de lippen. Even de spuit erin, 1 ml eruit,  en ik stond binnen 5 minuten weer buiten, met ruimte en een borrelende buik. He he, dat was een opluchting. Eerst even een bekertje water leeggedronken voordat ik weer op de fiets naar huis zou gaan. Die ging er goed in, dus….hup naar huis.

Vanacht werd ik wakker en voelde ik me niet echt lekker, en vanmorgen werd ik ook niet echt lekker  wakker. Tijdens mijn ochtendritueel had ik het idee dat het innemen van mijn pillen wel wat moeilijker zou gaan. En dat klopte, Ik heb, in de zuto, van Zaandam totaan Schiphol last gehad van mijn medicijnen. Pfff….het gaat nu niet makkelijk worden merk ik al, maar ik wil verder. Ik wil winnen en afvallen. Ik was wel zo slim om een paracetamolzetpil mee te nemen naar mijn werk, want ik heb het idee dat ik ook een beetje koorts heb. Ik kijk het gewoon even aan vandaag en mocht het echt problemen op gaan leveren, dan zal er toch wel weer wat uit moeten. 

I

19 juni 2008 is a post from Ingrid's verhaal.

Vandaag was ik bij mijn oud collega’s en die vonden dat ik er goed uit zag. Ik heb al een maand niet meer op de weegschaal gestaan en ben bang dat het weer de verkeerde kant opgaat. Eigenlijk ben ik wel trotst op mezelf dat ik toch weer hulp heb gevraagd en het niet op zijn beloop laat. Ik wil nog 20 kg afvallen en ik zet door!!!!!!

17 juni 2008 is a post from Ingrid's verhaal.

Ik ben kortgeleden van baan gewisseld. In mijn huidige functie moet ik bij bedrijven langs om daar mensen te ondersteunen met hun werk met een specifiek computersysteem. Nu ik die 30 kg kwijt ben heb ik veel meer zelfvertrouwen gekregen en heb nu ook niet zo veel moeite meer om me positief te presenteren. Morgen moet ik mijn eerste cursus/ kennisoverdracht doen bij mijn nieuwe baas. Ik kijk er naar uit, maar ben aan de andere kant ook wel weer een beetje bang. Kep 7 jaar belastingambtenaar gespeeld en 7 jaar hetzelfde werk gedaan, nu is alles nieuw en spannend maar wel erg leuk.

Nou, heb weer even wat over mezlef losgelaten en zal in de toekomst wat vaker een stukje schrijven en jullie niet al te lang meer in spanning laten. Bedankt voor je berricht Raymonda, je hebt volkomen gelijk.

Groetjes Ingrid

Erg lang geleden………… is a post from Ingrid's verhaal.

Ik voel me nu prima en als ik terugkijk dan had ik dit veel eerder moeten doen. Mensen durven nu pas te zeggen hoe veel zorgen ze zich over mij maakte toen ik het bandje nog niet had. Ik had last van mijn benen, dikke voeten, zware ademhaling en ik sliep slecht. Ik kon eigenlijk niet lekker meer op mijn rug en zij liggen omdat ik dan moeite had met ademhalen. Ik kon ook mijn schoenen niet meer goed vastmaken. Als ik er nu op terugkijk had ik niet zo lang moeten wachten. Maar goed, gedane zaken nemen geen keer. Ik ben er nu blij mee en kijk al uit op de zomer.

Speciaal voor Cindy…. is a post from Ingrid's verhaal.

Hiep hiep hoera ……………. na 5 maanden ben ik al 25kg afgevallen. Ben best heel erg trots op mezelf. Het afvallen gaat me echt best makkelijk af en ik hoop dat dit voorlopig wel zo door zal zetten. Kan niet wachten totdat ik van de zomer weer in leuke jurkjes pas enzo. In 1 woord …………..HEEEEEERLIJK!!!

Het gaat lichamelijk goed met me, al ben ik wel heel erg vaak ziek. Ik zit vanaf december al zo’n beetje in de lappenmand. Kep al 2 antibiotica + prednisolon kuren achter de rug en vorige week kreeg ik opeens weer de griep. Ik word er echt soms niet goed van, moet je nagaan hoe mijn baar erover denkt. Ik let nu heel erg goed op mijn vitamientjes en ga op tijd naar bed. Zodat ik niet meer zal uitvallen, want ik baal er wel heel erg van. Nu mijn lichaam bezig is met het afvoeren van het vet en daarbij de in het vet opgeslagen afvalstoffen kan mijn lichaam verder niet erg veel hebben. Ik moet echt even beter naar mijn eigen lijf luisteren en even niet te veel hooi meer op mijn vork nemen.

Ben afgelopen donderdag wel naar Beverwijk geweest en heb weer 0,5 ml laten bijspuiten. Er zit nu 8 ml in mijn bandje en eigenlijk vind ik dat ik nog best wel veel kan eten. Maar zolang ik nog afval, maak ik me geen zorgen. Volgens de meneer van Ra-medical val ik prima af, dus ik hoef me nergens zorgen om te maken. 

Londen was echt geweldig. We hebben heerlijk weer gehad en genoten van die te gekke stad. Als ik dan weer in ons eigen landje ben verlang ik al weer terug. London is the place for me!!!

Zus, mama & ikke

Vandaag zijn we naar de voor-premiere van de film Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street geweest met Johnny Depp en Helena Bonham Carter. Voor de musical liefhebber een echte aanrader.

Zondag 3 februari is a post from Ingrid's verhaal.

Het gaat allemaal prima met me en ik ben goed de feestdagen doorgekomen. Had wel wat moeite met afvallen, maar das ook niet zo gek met al dat lekkers. Afgelopen woensdag was mijn vader jarig en aankomende woensdag is mijn dochter jarig, dus dan zal het ook zeker niet echt hard gaan. Maar ik doe rustig aan en neem de tijd, het moet allemaal geen obsessie worden toch? Als ik terugkom uit Londen zal ik er weer wat laten bijspuiten. Dan gaat het weer wat sneller.

21 januari gaan ik lekker 4 dagen naar Londen. Lekker met het vliegtuig. Ik heb er heel erg veel zin in. Het is dan in Engeland  uitverkoop, dus ik zal me goed vermaken. Ik hoop dat ik veel leuke kleren kan inslaan. In engeland zit een hele leuke winkel met grote maten. Evans is de naam van deze winkel. Hij doet een beetje aan als Miss Etam, maar is wel even wat trandier. Dus als je nog een  maatje meer draagt, zeker een aanrader.  Helaas zijn deze kleren in nederland niet te krijgen en ook niet te bestellen, maar als je dan toch de zee overgaat, moet je zeker even een kijkje gaan nemen.  Kijk even op deze link voor een voorproefje: Evans

Samen met mijn dochter bij Albert Heijn (12-01-2007)

Zondag 13 januari is a post from Ingrid's verhaal.

Morgen is het oudjaarsdag. Mijn moeder en mijn zus gaan oliebollen bakken (die ik helaas heel moeilijk zal kunnen eten) en mijn man gaat appel appelbeinets maken. Dus het zal wel weer een calorie rijk avondje worden. Maar dan is het weer terug naar de gewone dag. Weer rustig eten en weer verder afvallen.

Hele fijne en veilige jaarwisseling toegewenst en een heel mooi 2008

Zondag 30 december is a post from Ingrid's verhaal.

Ik had het de hele dag wel heel erg koud. Mijn lichaam had gewoon niet genoeg  brandstof om de hele boel warm te houden. Dus ben ik gisteravond in een heerlijk warm bad gaan liggen voordat ik naar bed ben gegaan. Ik merkt gewoon dat mijn lichaam hard bezig is met verbaranden van vetcellen, koud, maar toch geeft het een heerlijk gevoel.

Vanmorgen ben ik heel voorzichtig weer wat gaan eten, en dat ging goed, dus ik ben weer van de honger af. Maar vanavond ik kerstborrel 2…..daar zit geen eten bij alleen wel wat hapjes. Dus dat zal ook zeker niet makkelijk worden, ik mag per slot van rekening alleen dik vloeibaar vandaag. Wat zal ik blij zijn als het morgen was. Want morgen, ja je raad het al, heb ik kerstborrel 3. Pffff…..en daarna begint de vakantie. Lekker vrij tot 3 januari.

Nou, mocht ik jullie niet meer spreken voor de feestdagen.

Ik wens iedereen een hele fijne kerst en een goed nieuw jaar en hopen dat we nog ruimer en beter in ons vel komen te zitten in 2008. 

Donderdag 20 December is a post from Ingrid's verhaal.